Napisane przez: Martin | 04/08/2012

Motto Paschalnej Młodzieżowej Pielgrzymki na Św. Górze Grabarce 2008

Wnikaj w siebie i w nauczanie;
Trwaj w tym.
To bowiem czyniąc, zbawisz siebie i
tych, którzy ciebie słuchają.
(Tym. 4,16)

Христосъ воскресе!

Co oznacza wyrażenie wnikaj w siebie? Oznacza ono zgłębiać się w samego siebie, poznawać siebie, poznawać, jakim się jest. Zrozumieć swoja słabość, grzeszność, słabą wiarę, zobaczyć swoje niedostatki i wtedy rozpocznie się nasze duchowe przebudzenie. Gdy pojawi się w nas pokora, która jest zbroją do walki duchowej, wtedy to przy odziani w nią powinniśmy walczyć o czystość naszego serca, aby zawsze było ono czyste przed Bogiem. „Dla oczyszczenia serca potrzeba wiele wysiłku i cierpień, częstych łez, nieprzerwanej modlitwy, wstrzemięźliwości, czytania słowa Bożego, pism i żywotów świętych sług Bożych, ale przede wszystkim, częste pokajanie i przyjmowanie Świętej Eucharystii i codzienne samo doświadczenie; rozmyślanie o tym, na ile był czysty człowiek na początku i jak weszła w świat nieczystość grzechu; o podobieństwie i obrazie Bożym w nas i o naszym obowiązku upodabniać się Praobrazowi – Najczystszemu Bogu; o wykupieniu nas poprzez bezcenną krew Syna Bożego, o naszym usynowieniu w Chrystusie, o naszym przykazaniu – być świętymi w całym życiu w rozmyślaniu o śmierci, o sądzie i piekle ognistym.”[1]

Oto, co oznacza wyrażenie wnikaj w siebie, – lecz, aby do tego dojść wnikaj (…) w nauczanie. Czytajmy książki, literaturę cerkiewną, świętych ojców. Sława Bogu dzisiaj posiadamy cerkiewną literaturę w języku polskim. Z czasem sami zobaczycie, że w końcu wam jej zabraknie wtedy – zacznijcie czytać książki cerkiewne w języku rosyjskim – trudno wam będzie na początku, ale nagroda dla waszej duszy będzie niewyobrażalnie wielka! Zaświadczam, że tak będzie! Ty, ja i każdy z nas powinien się uczyć wiary. Czy może wydaje się wam, że tylko w seminarium i akademii teologicznej można się nauczyć wiary? Nie! Czy może tylko duchowni powinni się uczyć? Nie, to obowiązek każdego chrześcijanina, jak przekonuje święty Jan z Damaszku: „Rzeczywiście, niewiedza to – rzecz zawodna. I dlatego najbardziej sami sobie szkodzimy, kiedy lekceważymy czytanie Świętych Ksiąg i studiowanie ich treści zgodnie ze słowami Chrystusa. Lecz żołnierz mówi: „Ja żołnierz i nie mam takiej potrzeby by czytać”, rolnik wykręca się uprawą ziemi; tak samo mówią i inni, tak, że okazuje się, że my wszyscy nie wypełniamy przykazania Bożego”. O tym samym mówi metropolita moskiewski Filaret: „Nikomu nie pozwala się w chrześcijaństwie być całkowicie nieuczonym i pozostawać nieukiem. Czyż nie Sam Chrystus nazwał Siebie Nauczycielem, a Swych wyznawców – uczniami? Czy aby były by to nic nieznaczące nazwy? I w jakim celu posłał Chrystus w świat apostołów? Przede wszystkim, uczyć wszystkie narody: idźcie, nauczajcie wszystkie narody.[2] Jeśli ty nie chcesz się uczyć i utwierdzać siebie w chrześcijaństwie, to ty nie jesteś uczniem i wyznawcą Chrystusa – nie dla ciebie zostali posłani apostołowie – ty nie jesteś tym, czym byli wszyscy chrześcijanie na samym początku chrześcijaństwa i nie wiem, czym jesteś i co z tobą będzie.”[3]

Można by i inne dzisiejsze nieszczęścia poruszyć, lecz nieuctwo, według mojego rozumowania, jest matką ich wszystkich. Od niego pochodzą – herezje, od niego – odstępstwa, od niego – naruszenie kanonów, od niego – nieposłuszeństwo, od niego – zepsucie w duchowym życiu, od niego – błędy w prowadzeniu cerkwi, od niego – silne pragnienie rzeczy zakazanej (ros. страсть), od niego – liczne upadki niemalże do samego wyrzeczenia się Chrystusa.

W przypowieściach mówi się:
„Mądrość woła na ulicach,
na placach głos swój podnosi,
(…)
Dokąd że głupcy mają kochać głupotę?
… a rozumni pogardzać nauką?
Obróćcie się ku moim napomnieniom,
Oto wyniosę wam ducha mego i
Okażę wam słowa moje.” [4]

Każdy z nas powinien, jak mówi święty Efrem Syryjczyk: „Jak mądra pszczoła zbiera z kwiatów nektar, tak i ty poprzez czytanie przyjmuj lekarstwo dla duszy twojej.”

Dlatego wzywam was do wnikania w siebie i w nauczanie; trwaj w tym! TRWAJ W TYM! Trwać w nauce oznacza – żyć według tej nauki. Nie wystarczy tylko wiedzieć, – bo i diabły wiedzą o tym i cóż z tego? „Kochając wiedzę, kochaj też i trud –to znaczy stosuj wiedzę w życiu. Mądrość niepotwierdzona czynami, – to początek wstydu.”[5]

Nie jest możliwe osiągnięcie mądrości, nie żyjąc mądrze. Lepsza mądrość nie w słowach lśniąca, a świadcząca czynami.[6]

Metropolita moskiewski Platon pisze: „Pewniejszy jest czyn niż słowo. Szkodliwe nauczanie jest wtedy, kiedy nie prowadzi je mądrość i uczciwość. Pożyteczniejsza jest przeciętna wiedza potwierdzona doświadczeniem, niż jedna górnolotna myśl. Doświadczenie jest bardziej prawdziwe od wielomównej nauki, która w słowach przedstawia wiele jednak w czynach – nic. Jaka korzyść z umiejętności rozwiązywania chytrze splecionych słów, a nie umieć rozwiązywać węzły naruszonego sumienia? Cóż bowiem za korzyść stanowi dla człowieka zyskać cały świat, a swoją duszę utracić?[7] – próżna wtedy jest nauka i niepożyteczna. Co mówię – niepożyteczna! Nie może być czegoś bardziej szkodliwego, od człowieka, który by posiadał wiele, lecz nie posiadał uczciwego sumienia. I dlatego pewnym jest, że sama najlepsza nauka bywa czynem, a nie jednym słowem. Jest nią ewangeliczna nauka, ponieważ chrześcijańska mądrość ma właściwości filozofować nie słowami, a czynami. Ewangelia uczy, że Królestwo Boże nie w słowie, lecz w sile. Ono chce, aby wierzący był jak pochodnia w świecie. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca Waszego, który jest w niebie.[8]

To, bowiem czyniąc, zbawisz siebie i tych, którzy ciebie słuchają!
Święty Serafin Sarowski uczył: Zbawiaj się sam, w wokół ciebie zbawią się tysiące. ZBAWIAJ SIĘ SAM! Należy samemu uczynić wszystko, co możliwe dla własnego zbawienia. I dopiero wtedy nasze życie wpłynie na zbawienie tych, którzy nas zobaczą. Czyż może ślepy prowadzić ślepego? Jak bardzo dzisiaj ludzie potrzebują dobrych przykładów życia duchowego. Jak mało w świecie dobra, a jak wiele zła. Jednak czy jest cenniejsza góra nawozu od małej bryłki złota? Dlatego wystarczy, że w grzesznej społeczności ludzkiej pojawi się, choć jeden sprawiedliwy wierzący, aby reszta widząc jego (dla nich – święte) życie zaczęli się zmieniać na lepsze. Nikogo na siłę nie zbawimy, możemy krzyczeć, grozić, a i tak nic to nie pomoże. Zacznijmy od siebie – zbaw się sam. Lecz, aby zbawić się samemu należy wiedzieć jak to zrobić. A zbawić się można żyjąc według nauki Świętej Ewangelii, apostołów, Ojców Cerkwi. Święty Hipolit mówi: Nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa. W naszej Świętej Cerkwi jest wszystko, co jest niezbędne dla zbawienia. Szukajcie przede wszystkim Królestwa Bożego i prawdy Jego i to wszystko będzie wam dane.[9]; wszystko, co jest niezbędne dla naszego krótkiego życia będzie nam dane od Boga i to przy małym trudzie, jeśli tylko będziecie szukać Królestwa Bożego ze wszystkich sił.
Gdzie, więc szukać Królestwa Bożego?
Chrystus powiedział nam: Królestwo Boże wewnątrz was jest.[10] Dlatego wnikaj w siebie, zgłębiaj naukę, abyś i ty, gdy zmartwychwstaniesz żył wiecznie. My chrześcijanie z Ewangelii, która jest słowem prawdy wiecznej i niemijającej, zostaliśmy nauczeni by wierzyć w wieczne życie i każdego dnia powtarzać sobie: oczekuje zmartwychwstania umarłych i życia w przyszłym wieku; чаю воскресения мертвых и жизни будущего века. Chrystus Bóg Nasz jest Zmartwychwstanie i Życie. On ofiarował nam życie wieczne. Христос воскресе из мертвых, смертию смерть поправ, и сущым во гробех живот даровав;- tak, drodzy bracia i siostry, jest Królestwo wiecznej jasności, wiecznego życia, wiecznej miłości, wiecznej prawdy, wiecznego pokoju, wiecznego piękna, wiecznego, nieskończonego i niewyobrażalnego błogosławieństwa dla tych, którzy przygotowali siebie do przyszłego życia. Jest to prawda, – której nie da się ukryć. Prawdą jest i to, że do tego Królestwa pokoju, prawdy i miłości powinniśmy już tutaj się przygotować. Tego uczy nas Ewangelia, uczy nas Cerkiew.

Dlatego:
Wnikaj w siebie i w nauczanie;
trwaj w tym.
To bowiem czyniąc, zbawisz siebie i
tych, którzy ciebie słuchają.
(Tym. 4,16)

Христосъ воскресе! Христосъ воскресе! Христосъ воскресе!

l. Marcin Piekarski
Święta Góra Grabarka

____________________

[1] Św.Jan Kronsztadski
[2] Mt. 28,19
[3] Swiatitiel Fiłaret Moskowskij . Słowa i reczi. T. 4. 1882.str. 151-152
[4] Przyp 1. 20-23
[5] Św. Isaak Syryjczyk
[6] Św. Grzegorz Teolog
[7] Mk 8,36
[8] Mt 5, 16
[9] Mt. 6,33
[10] Łk 17,21

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Kategorie

%d blogerów lubi to: