Napisane przez: Martin | 12/05/2013

Wiosenna pieśń nad pieśniami

Dzieląc i radując się cudzym szczęściem.

Osoby o których chciałbym wam teraz troszkę napisać, są dla mnie bliskie ze względu na ich i moje wspólne wartości tj. prawosławna wiara, miłość do Św. Rusi i ruskich przodków, naszej wielkiej ruskiej tradycji i wspaniałej kultury, oraz wspólne pojmowanie chrześcijańskich tradycyjnych wartości rodzinnych.

To wszystko sprawia, że tacy ludzie mimo dzielących ich odległości, różnych języków i środowisk są sobie szczególnie bliscy. A gdy tacy się spotkają, to po pierwszych minutach wstępnej zapoznawczej rozmowy dalej będą biesiadować tak jakby wychowali się na jednym podwórku. Wiekowe chrześcijańskie określenie bracia i siostry w Chrystusie staje się dla nich czymś normalnym, rzeczywistym. Niektórzy odnajdują w takich osobach swoją przysłowiową drugą połówkę.  I wtedy wcielą się w życie słowa świętego arcypasterza Jana Złotoustego, który powiedział, że „mąż wraz z żoną powinni być podobni do ręki i oczu. Gdy ręka choruje, oczy płaczą. A kiedy oczy płaczą ręce wycierają łzy„.

Roman i Daria wychowali się w różnych częściach Rosji. On wychowanek chłodnej północnej stolicy – Petersburga, a ona córka Matki ruskich miast – Kijowa.

Roman z zawodu archeolog i badacz ruskiej kultury, historiograf, paleograf i kaligraf, piszący na co dzień głagolicą, lub cyrylicą sprzed reformy carycy Katarzyny. Daria nauczycielka, dzwonniczka, poetka i pisarka o arystokratyczno-romantycznym usposobieniu. Poznali się… przez Internet. Oboje prowadzili „Żywe Gazety” (Live Journal), oboje brali udział w gorących internetowych dyskusjach o wierze i współczesnym życiu w Rosji.

Obecnie są członkami katakumbowej Cerkwi Rosji. Z momentem wzięcia ślubu wszystko stało się dla nich wspólne, nawet internetowe „Żywe Gazety” zostały zamienione jednym obecnie wspólnie prowadzonym blogiem, który w tym roku wygrał konkurs na najbardziej popularny blog Rosji.

W tym miesiącu obchodzą 2 rocznicę zawarcia związku małżeńskiego. Poniżej zdjęcia z ostatniego wpisu na ich blogu:

PIEŚŃ NAD PIEŚNIAMI

Kiedy rozlewa się Kama, w kijowskich kniejach śpiewają słowiki, w Zakarpaciu kwitną magnolie, a noce nad Karelią zaczynają blednieć, w ósmy dzień Paschy świętujemy rocznicę swego wesela. Od niedzieli ap. Tomasza do dnia św. Mikołaja (od ślubu do państwowej rejestracji) znajdują się pamiętne daty, nie tylko tej wiosny kiedy staliśmy się sobie mężem i żoną, lecz i nadchodzącej wiosny, pomiędzy szczęśliwie zmieszanym weselem i nieoczekiwanym wyznaniu.  Naszej pierwszej wiośnie poświęca się ta tutaj pieśń.

„Podobny jest miły mój sarnie i jelonkowi: oto on stoi za ścianą naszą, spoglądając przez okno (Pnp 2,9).

(Ruś Podkarpacka, miasto Chust, Czechy)

„Głos miłego mego: oto ten idzie skacząc po górach, przeskakując pagórki” (Pnp 2,8)

(Ruś Podkarpacka, miejscowość Chust. Widok z góry Szelenku na rzekę Cisę)

„Któraż to jest, która idzie jako zorza powstająca, piękna jako księżyc, wybrana jako słonce, ogromna jako wojska uszykowane porządnie?” (Pnp 6,9)

(Małorosja, miejscowość Czernihów)

„Ogród zamkniony siostra moja, oblubienica: ogród zamkniony, zdrój zapieczętowany. Zdrój ogrodów, studnia wód żywych, które płyną pędem z Libanu” (Pnp 4:12,15).

(Wielkorosja, Moskwa, M.H.U.)

„O jeśli ty byś był mi bratem! wtedy ja, spotkawszy ciebie na dworze, i całowała cię, a jużby mię żaden wtedy nie wzgardził” (Pnp 8:1)

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, dom narzeczonego)

„Jako lilia między cierniem, tak ukochana moja między dziewicami” (Pnp 2:2).

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, dom narzeczonego)

„Jako jabłoń między drzewami leśnymi, tak miły mój między mężczyznami (Pnp 2:3).

(Ruś Podkarpacka, m. Chust)

„O jakóżeś piękna, ukochana moja! o jakóżeś piękna! oczy twoje gołębie, oprócz tego, co się wewnątrz tai. Włosy twoje jako stada kóz, które zstąpiły z góry Galaad (Pnp 4:1).

(Małorosja, Kijów)

„Oznajmijże mi, którego miłuje dusza moja, kędy pasiesz? kędy odpoczywasz w południe? abych się nie poczęła błąkać za trzodami towarzyszów twoich. Jeźli się nie znasz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynidź a idź za stadem trzód, a paś koźlęta twoje przy budkach pasterskich (Pnp 1:6-7).

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka) 

„Wody mnogie nie mogły ugasić miłości, i rzeki nie zatopią jej” (Pnp 8:7)

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, brzeg Kamy) 

„Odwróć się, odwróć się Sulamito! odwróć się, dowróć się, – i my poptrzymy na ciebie” (Pnp 7:1)

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, brzeg Kamy) 

„Ukaż mi oblicze twoje, niechaj głos twój zabrzmi w uszach moich; albowiem głos twój wdzięczny, a oblicze twoje piękne” (Pnp 2:14)

(Baszkirski Kamień, miejscowość Nieftekamsk)

„Wszystka jesteś piękna, ukochana moja! a nie masz w tobie piętna” (Pnp 4:7)

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, dom narzeczonego)

„Poimam cię, i wyprowadzę do domu matki mojej, tam mię będziesz uczył: a dam ci pełną z wina przyprawnego, i soku z jabłek granatowych moich” (Pnp 8:2).

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, ulica Kupiaczyńska)

„Pokrzepcie mnie winę, odświeżcie mnie jabłkami, gdyż ja zaniemogłem od miłości” (Pnp 2:5)

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, dom narzeczonego. Kaktus zakwitł, na ścianie rysunek autorstwa Romana)

„Piękne są jagody lica twego jako synogarlice, szyja twoja jako klejnoty” (Pnp 1:9).

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, dom narzeczonego)

„Snopek mirrhy jest mi miły mój, między piersiami mojemi mieszkać będzie” (Pnp 1:12).

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, dom narzeczonego)

„Zniewoliłaś serce moje, siostro moja, oblubienico! zniewoliłaś serce moje jednem okiem twojem, i jednym włosem szyje twojej” (Pnp 4:9).

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, dom narzeczonego)

„Przyjdź, miły mój! wyjdźmy na pole, mieszkajmy we wsiach” (Pnp 7:11).

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, brzeg Kamy) 

„O, tyś piękna, ukochana moja! o, tyś jest piękna: oczy twoje jako gołębice. O, tyś jest piękny, miły mój! i wdzięczny. Łoże nasze kwiecia pełne: balki domów naszych cedrowe, stropy nasze cyprysowe” (Pnp 1:14-15).

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, dom narzeczonego)

„Przyłóż mię, jako pieczęć do serca twego, jako pieczęć do ramienia twego; bo mocna jest jako śmierć miłość” (Pnp 8:6).

(Baszkirski Kamień, wioska Nikoło-Bierozowka, dom narzeczonego)

.

Źródło: http://roman-i-darija.livejournal.com

Advertisements

Responses

  1. Porównanie „Biblii ks. Wujka” (jezuity!), tłumaczonej z łacińskiej Wulgaty z błogosławieństwem papieża Grzegorza XIII (który wprowadził m.in. kalendarz gregoriański…) z przekładem rosyjskiej Biblii Synodalnej (niestety przetłumaczonej z hebrajskiego) i Biblią słowiańską (tłumaczoną z greki), która jest kanonicznym tekstem liturgicznym naszej Cerkwi:

    Wujek – “Oznajmijże mi, którego miłuje dusza moja, kędy pasiesz? kędy odpoczywasz w południe? abych się nie poczęła błąkać za trzodami towarzyszów twoich. Jeźli się nie znasz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynidź a idź za stadem trzód, a paś koźlęta twoje przy budkach pasterskich (Pnp 1:6-7).
    Synodalna – „Скажи мне, ты, которого любит душа моя: где пасешь ты? где отдыхаешь в полдень? к чему мне быть скиталицею возле стад товарищей твоих? Если ты не знаешь этого, прекраснейшая из женщин, то иди себе по следам овец и паси козлят твоих подле шатров пастушеских.”
    Słowiańska – „Возвѣсти́ ми́, егóже возлюби́ душá моя́, гдѣ́ пасéши? гдѣ́ почивáеши въ полýдне? да не когдá бýду я́ко облагáющаяся надъ стáды другóвъ твои́хъ. А́ще не увѣ́си сáмую тебé, дóбрая въ женáхъ, изы́ди ты́ въ пятáхъ пáствъ и паси́ кóзлища твоя́ у кýщей пáстырскихъ.”
    Wujek – “Piękne są jagody lica twego jako synogarlice, szyja twoja jako klejnoty” (Pnp 1:9).
    Synodalna – „Прекрасны ланиты твои под подвесками, шея твоя в ожерельях;”
    Słowiańska – „Чтó укрáшены лани́ты твоя́ я́ко гóрлицы, вы́я твоя́ я́ко мони́сты?”
    Wujek – “Snopek mirrhy jest mi miły mój, między piersiami mojemi mieszkać będzie” (Pnp 1:12).
    Synodalna – „Мирровый пучок – возлюбленный мой у меня, у грудей моих пребывает.”
    Słowiańska – „Вязáнiе стáкти брáтъ мóй мнѣ́, посредѣ́ сосцý моéю водвори́тся:”
    Wujek – “O, tyś piękna, ukochana moja! o, tyś jest piękna: oczy twoje jako gołębice. O, tyś jest piękny, miły mój! i wdzięczny. Łoże nasze kwiecia pełne: balki domów naszych cedrowe, stropy nasze cyprysowe” (Pnp 1:14-15).
    Synodalna – „О, ты прекрасна, возлюбленная моя, ты прекрасна! глаза твои голубиные. О, ты прекрасен, возлюбленный мой, и любезен! и ложе у нас – зелень; кровли домов наших – кедры, потолки наши – кипарисы.”
    Słowiańska – „Сé, еси́ добрá, и́скренняя моя́, сé, еси́ добрá: óчи твои́ голуби́нѣ. Сé, еси́ дóбръ, брáтъ мóй, и ещé красéнъ: óдръ нáшъ со осѣнéнiемъ, преклáди дóму нáшего кéдровiи, дски́ нáшя кипари́сныя.”

    Wujek – “Jako lilia między cierniem, tak ukochana moja między dziewicami” (Pnp 2:2).
    Synodalna – „Что лилия между тернами, то возлюбленная моя между девицами.”
    Słowiańska – „Я́коже кри́нъ въ тéрнiи, тáко и́скренняя моя́ посредѣ́ дщéрей.”
    Wujek – “Jako jabłoń między drzewami leśnymi, tak miły mój między mężczyznami” (Pnp 2:3).
    Synodalna – „Что яблоня между лесными деревьями, то возлюбленный мой между юношами.”
    Słowiańska – „Я́ко я́блонь посредѣ́ древéсъ лѣсны́хъ, тáко брáтъ мóй посредѣ́ сынóвъ:”
    Wujek – “Pokrzepcie mnie winę [???], odświeżcie mnie jabłkami, gdyż ja zaniemogłem od miłości” (Pnp 2:5)
    Synodalna – „Подкрепите меня вином, освежите меня яблоками, ибо я изнемогаю от любви.”
    Słowiańska – „утверди́те мя́ въ ми́рѣхъ, положи́те мя́ во я́блоцѣхъ: я́ко уя́звлена [éсмь] любо¬́вiю áзъ.”
    Wujek – “Głos miłego mego: oto ten idzie skacząc po górach, przeskakując pagórki” (Pnp 2,8)
    Synodalna – „Голос возлюбленного моего! вот, он идет, скачет по горам, прыгает по холмам.”
    Słowiańska – „Глáсъ брáта моегó: сé, тóй и́детъ, скачá на гóры и прескачá на хóлмы.”
    Wujek – “Podobny jest miły mój sarnie i jelonkowi [brak części tekstu!]: oto on stoi za ścianą naszą, spoglądając przez okno (Pnp 2,9).
    Synodalna – „Друг мой похож на серну или на молодого оленя. Вот, он стоит у нас за стеною, заглядывает в окно.”
    Słowiańska – „Подóбенъ éсть брáтъ мóй сéрнѣ или́ млáду елéню на горáхъ Веѳи́льскихъ. Сé, сéй стои́тъ за стѣнóю нáшею, прогля́даяй окóнцами.”
    Wujek – “Ukaż mi oblicze twoje, niechaj głos twój zabrzmi w uszach moich; albowiem głos twój wdzięczny, a oblicze twoje piękne” (Pnp 2:14)
    Synodalna – „покажи мне лице твое, дай мне услышать голос твой, потому что голос твой сладок и лице твое приятно.”
    Słowiańska – „яви́ ми зрáкъ твóй, и услы́шанъ сотвори́ ми глáсъ твóй: я́ко глáсъ твóй слáдокъ, и о́бразъ твóй красéнъ.”

    Wujek – “O jakóżeś piękna, ukochana moja! o jakóżeś piękna! oczy twoje gołębie, oprócz tego, co się wewnątrz tai. Włosy twoje jako stada kóz, które zstąpiły z góry Galaad (Pnp 4:1).
    Synodalna – „О, ты прекрасна, возлюбленная моя, ты прекрасна! глаза твои голубиные под кудрями твоими; волосы твои – как стадо коз, сходящих с горы Галаадской;”
    Słowiańska – „Сé, еси́ добрá, бли́жняя моя́, сé, еси́ добрá: óчи твои́ голуби́нѣ, кромѣ́ замолчáнiя твоегó: влáси твои́ я́ко стадá кози́цъ, я́же откры́шася от Галаáда.”
    Wujek – “Wszystka jesteś piękna, ukochana moja! a nie masz w tobie piętna” (Pnp 4:7)
    Synodalna – „Вся ты прекрасна, возлюбленная моя, и пятна нет на тебе!”
    Słowiańska – „Вся́ добрá еси́, бли́жняя моя́, и порóка нѣ́сть въ тебѣ́.”
    Wujek – “Zniewoliłaś serce moje, siostro moja, oblubienico! zniewoliłaś serce moje jednem okiem twojem, i jednym włosem szyje twojej” (Pnp 4:9).
    Synodalna – „Пленила ты сердце мое, сестра моя, невеста! пленила ты сердце мое одним взглядом очей твоих, одним ожерельем на шее твоей.”
    Słowiańska – „Сéрдце нáше привлеклá еси́, сестрó моя́ невѣ́сто, сéрдце нáше привлеклá еси́ еди́нымъ от óчiю твоéю, еди́нымъ мони́стомъ вы́и твоея́.”
    Wujek – “Ogród zamkniony siostra moja, oblubienica: ogród zamkniony, zdrój zapieczętowany. Zdrój ogrodów, studnia wód żywych, które płyną pędem z Libanu” (Pnp 4:12,15).
    Synodalna – „Запертый сад – сестра моя, невеста, заключенный колодезь, запечатанный источник: садовый источник – колодезь живых вод и потоки с Ливана.”
    Słowiańska – „Вертогрáдъ заключéнъ сестрá моя́ невѣ́ста, вертогрáдъ заключéнъ, истóчникъ запечатлѣ́нъ. истóчникъ вертогрáда, и клáдязь воды́ жи́вы и истекáющiя от Ливáна.”

    Wujek – “Któraż to jest, która idzie jako zorza powstająca, piękna jako księżyc, wybrana jako słonce, ogromna jako wojska uszykowane porządnie?” (Pnp 6,9)
    Synodalna – „Кто эта, блистающая, как заря, прекрасная, как луна, светлая, как солнце, грозная, как полки со знаменами?”
    Słowiańska – „[10 – różnica w numeracji] Ктó сiя́ проницáющая áки ýтро, добрá я́ко лунá, избрáнна я́ко сóлнце, ýжасъ я́ко вчинéнны?”

    Wujek – “Odwróć się, odwróć się Sulamito! odwróć się, dowróć się, – i my poptrzymy na ciebie” (Pnp 7:1) – [werset nieudolnie „poprawiony” przez „lektora” Marcina Piekarskiego
    Synodalna – „«Оглянись, оглянись, Суламита! оглянись, оглянись, – и мы посмотрим на тебя».”
    Słowiańska – „[12] Обрати́ся, обрати́ся, сулами́тино, обрати́ся, обрати́ся, и ýзримъ въ тебѣ́.”
    Wujek – “Przyjdź, miły mój! wyjdźmy na pole, mieszkajmy we wsiach” (Pnp 7:11).
    Synodalna – „Приди, возлюбленный мой, выйдем в поле, побудем в селах;”
    Słowiańska – „Прiиди́, брáте мóй, и взы́демъ на селó, водвори́мся въ сéлѣхъ:”

    Wujek – “O jeśli ty byś był mi bratem! wtedy ja, spotkawszy ciebie na dworze, i całowała cię, a jużby mię żaden wtedy nie wzgardził” (Pnp 8:1)
    Synodalna – „О, если бы ты был мне брат, сосавший груди матери моей! тогда я, встретив тебя на улице, целовала бы тебя, и меня не осуждали бы.”
    Słowiańska – „Ктó дáстъ тя́, брáте мóй? {…} обрѣ́тши тя́ внѣ́ цѣлýю тя́, и ктомý не уничижáтъ менé.”
    Wujek – “Poimam cię, i wyprowadzę do domu matki mojej [brak tekstu: pruderyjność jezuity?], tam mię będziesz uczył: a dam ci pełną z wina przyprawnego, i soku z jabłek granatowych moich” (Pnp 8:2).
    Synodalna – „Повела бы я тебя, привела бы тебя в дом матери моей. Ты учил бы меня, а я поила бы тебя ароматным вином, соком гранатовых яблоков моих.”
    Słowiańska – „Поймý тя́, введý тя́ въ дóмъ мáтере моея́ и въ лóжницу зачéншiя мя́: тáмо мя́ научи́ши: напою́ тя от винá съ воня́ми стрóенаго, от воды́ я́блокъ мои́хъ.”
    Wujek – “Przyłóż mię, jako pieczęć do serca twego, jako pieczęć do ramienia twego; bo mocna jest jako śmierć miłość” (Pnp 8:6).
    Synodalna – „Положи меня, как печать, на сердце твое, как перстень, на руку твою: ибо крепка, как смерть, любовь.”
    Słowiańska „Положи́ мя я́ко печáть на сéрдцы твоéмъ, я́ко печáть на мы́шцѣ твоéй: занé крѣпкá я́ко смéрть любы́.”
    Wujek – “Wody mnogie nie mogły ugasić miłości, i rzeki nie zatopią jej” (Pnp 8:7)
    Synodalna – „Большие воды не могут потушить любви, и реки не зальют ее.”
    Słowiańska – „Водá мнóга не мóжетъ угаси́ти любвé, и рѣ́ки не потопя́тъ ея́.”

    Jak widać – nie należy bezmyślnie korzystać z „Wujka”.

    • Zastanawiam się co Waść Mość chciał mi tutaj udowodnić? 🙂
      Nie uważam tłumaczenie biblii Wujka za idealne i wolne od błędów, tym nie mniej bardziej (swą archaiczną formą) jest ono bliskie dla prawosławnego polskiego czytelnika.

      Używając jakiegoś cytatu z Pisma Świętego staram się za kanwę brać Biblię Wujka, lecz ZAWSZE staram się sprawdzić i porównać ją z synodalną (choć i ona nie jest idealna), słowiańską i starogreckim wydaniem, oraz z współczesnym przekładem Biblii Gdańskiej. Robię tak w tekstach teologicznych, gdzie dokładność oddania oryginału jest bardzo ważna.

      W powyższym nieteologicznym wpisie pozwoliłem sobie na lekkie skorygowanie błędów i brakujących fragmentów, co i Pan jak mniemam chcąc schwytać mnie na „bezmyślności”, nie mógł tego nie zauważyć.

      Jeśli chce mi Pan tutaj udowodnić, że poprawiam tłumaczenie Wujka i że nie korzystam z niego bezmyślnie, to udało się Panu.
      Tylko po co?
      I jeszcze jedno. Na jakich podstawach pisze Pan słowo „lektor” w cudzysłowie?

      Ps.
      Byłoby miło, gdyby Pan podpisał się z imienia i nazwiska. Chciałbym wiedzieć, kto w Polsce jeszcze poważnie podchodzi do kwestii tłumaczeń.

  2. Z pozdrowieniami dla promotora „Biblii ks. Wujka”.

    Prawosławny Partyzant
    O Prawosławnej Cerkwi Chrystusowej i odstępcach w owczej skórze

    Stay updated via RSS

    Biblia Jakuba Wujka
    Posted: 09/12/2011 in Prawosławni w Polsce

    Chyba każdy prawosławny chrześcijanin zetknął się z problemem braku odpowiedniego polskiego tłumaczenia Pisma Świętego. Znana Biblia Tysiąclecia zwana też „biblią tysiąca herezji”, czy też ekumeniczny przekład Nowego Testamentu wydany z błogosławieństwa warszawskiego ekumenisty Sawy, są najlepszym przykładem współczesnych pułapek jakie czyhają na tych, którzy nie potrafią czytać w innym języku niż polskim.

    Biblia ks. Wujka została ukończona w 1596 r., a po raz pierwszy ukazała się drukiem po śmierci tłumacza w 1599 r. Od razu zdobyła uznanie i poczesne miejsce wśród ówczesnych przekładów Pisma Świętego.

    Na rynku jest dostępne nowe wydanie „B” Biblii Jakuba Wujka, niestety jej cena niczym ze średniowiecza raczej odstrasza niż zachęca do jej nabycia.

    Dlatego na naszej stronie umieszczamy tekst Biblii w przekładzie JW w formacie pdf

    <>

    • A czymże są lepsze inne polskie przekłady? Według mnie Biblia ks. Wujka jest najmniej niebezpieczna w tej kwestii. I skoro nie mamy prawosławnego przekładu w języku polskim, to z całą pewnością mógłbym polecić akurat ten przekład, a nie tysiąclatkę czy np. NT wydany przez ekumenistów.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Kategorie

%d blogerów lubi to: