Napisane przez: Martin | 29/12/2014

Święty arcypasterz Spirydon i nowy kalendarz w cerkwi.

Nowostylnicy nie byli pozostawieni bez jasnych ostrzeżeń Niebiańskiej Cerkwi o nieprawidłowo obranej przez nich drodze.

Jednym z takich ostrzeżeń było dane nowostylnemu biskupowi Arseniuszowi Laryskiemu[1], które zdarzyło się 25 grudnia 1934 roku, podczas święta św. arcypasterza Spirydona Trymituńskiego (które wtedy przypada według starego stylu) i Bożego Narodzenia według kalendarza apostazji.

Nad ranem biskup pojechał samochodem do swej cerkwi by służyć liturgię. Gdy przybył na miejsce, zobaczył przed cerkwią pokornego i łaskawego arcypasterza-staruszka z zawieszonym na szyi biskupim enkolpionem[2]. Nowostylny biskup Arseniusz rzekł do niego: „Bracie, pójdźmy razem, by zaśpiewać radosne bożonarodzeniowe pieśni, a następnie przyjmę cię w gości”.

Pokorny biskup odpowiedział mu: „Nie te pieśni powinieneś zaśpiewać, lecz moje, świętego arcypasterza Spirydona!”

Hierarcha Arseniusz rozgniewał się i powiedział: „Ja ciebie zapraszam, a ty mną pogardzasz. Tak więc idź stąd precz!”.

Biskup Arseniusz wszedł do świątyni, pokłonił się ikonom i usiadł na miejsce mu przeznaczone. Gdy nadszedł czas śpiewania kanonu[3], biskup-nowostylnik zaśpiewał[4] pierwszą katawasiję[5], a następnie wskazał na chór, aby ten zaśpiewał drugą. Gdy zaczął trzecią, nagle poczuł się źle. Zlecił chórzystom kontynuować bez niego, po czym wszedł do ołtarza, gdzie go spytano: „Co się stało władyko?” Na co ten odpowiedział: „Źle się czuję”.

Gdy złe samopoczucie bpa Arseniusza się nasiliło odwieziono go do domu, lecz tam było mu już tylko gorzej. Następnego dnia hierarcha zmarł.

Został on nakazany przez Boga za swe bezbożne nieposłuszeństwo względem św. arcypasterza Spirydona. Cud ten jest jeszcze znany starym mieszkańcom miasta Larisa.

Nota od tłumacza: Należy tu nadmienić że święty arcypasterz Spirydon był uczestnikiem Pierwszego Soboru Powszechnego, podczas którego Święci Ojcowie Cerkwi uświęcili i zatwierdzili kalendarz juliański oraz dogmat o Paschalii.

Tłum. i przypisy l.Marcin Piekarski

Źródło: dr Wladimir Moss. Cerkiew Prawosłwna na rozdrożu. Rozdział IV, Grecja i Bałkany: Narodowa prawda., wyd. „Алетейя”. Sankt Petersburg 2001 r.

Ikona z greckiego monasteru pw. św. męcz arcypasterza Cypriana i św. męcz. Justyny, Fili Attyka.

______________
[1] – Larisa (gr. Λάρισα) – miasto w środkowej Grecji (region administracyjny Tesalia) na Nizinie Tesalskiej.
[2] – Enkolpion – U hierarchów zawieszana na szyi ikona Przenajświętszej Bogurodzicy, stąd słowiańska nazwa tego wisiorka – пангiя.
[3] – Kanon – Zbiór pieśni składających się z hirmosow i troparionów. Wykonywany podczas Jutrzni.
[4] – W Grecji hierarchowie biorą czynny udział nawet na chórze.
[5] – Katawasija – śpiewanie podczas Jutrzni całonocnego czuwania ostatniego kanonu, najczęściej hirmosu lub kanonu. Zgodnie z ustawa dla odśpiewania go obydwa chóry schodzą i łączą się na środku.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Kategorie

%d blogerów lubi to: