Napisane przez: Martin | 12/05/1887

C Y T A T Y

Zdjęcia ze święta św. Glikierija Wyznawcy. (_1_) (_2_) (_3_) Czytaj dalej…

Reklamy

Poniżej przedstawiam wam fragment rozmowy przeprowadzonej w styczniu tego roku w monasterze św. męcz. Cypriana i Justyny (Fili, Ateny) z biskupem Klemensem, locum tenens morawskiej eparchii, pod opieką której znajdują się prawdziwie prawosławni wierni Czech, Słowacji i Polski. Zamieszczone na naszej internetowej stronie słowa hierarchy stanowią odpowiedź na zadane przez wiernych z Polski pytania.
Zebrany materiał zawiera w sobie część dotyczącą zarówno ortodoksji, jak i ortopraksji – prawidłowej wiary i życia, – tych dwóch zbawiennych skrzydeł bez których nie sposób wznieść się do Królestwa Niebieskiego.

1. Jaki jest wasz stosunek do „oficjalnego prawosławia”?

Odpowiadając na to pytanie nie mam nic więcej do dodania, aniżeli to co jest napisane w eklezjologicznym dokumencie zatytułowany „Prawdziwa Cerkiew Prawosławna w obliczu herezji ekumenizmu – Kwestie dogmatyczne i kanoniczne” (marzec 2014 r.), a w szczególności to, co znajduje się w czwartym rozdziale tego dokumentu zatytułowanym „Tak zwane oficjalne prawosławie”:
Znaczenie terminu „oficjalne prawosławie” jest ściśle związany z terminami „cerkiew oficjalna” i „oficjalne cerkwie lokalne”.

„Oficjalne prawosławie” ze szczególną ideologią tzw. oficjalnych cerkwi lokalnych, reprezentujących coraz bardziej letnie Prawosławie, które drogą eklezjologicznych i kanonicznych innowacji przewidzianych w patriarszym Liście z 1920 r., zostało stopniowo doprowadzone do wyobcowania z autentycznego Prawosławia.
W 1924 r. pierwszy wielki krok ku realizacji tego zaplanowanego i systematycznego wykluczenia z autentyczności Prawosławia uczyniono poprzez wprowadzenie papieskiego kalendarza do niektórych Cerkwii lokalnych, których liczba z czasem się zwiększyła. W niektórych przypadkach doszło nawet do przyjęcia papieskiej Paschalii, z jawnym naruszeniem Orzeczeń (orosu) Pierwszego Soboru Powszechnego. Czytaj dalej…

Napisane przez: Martin | 17/12/2016

Jedność z heretyckimi biskupami jest niedopuszczalna.

downloadfile

Jedność – istota sprawy a nie formalność.

Z dawien dawna Święta Tradycja Prawosławia uważa utrzymywanie kontaktu z heretyckimi biskupami za coś nie do przyjęcia, nawet jeśli nie zostali oni osądzeni przez sąd cerkiewny, gdyż są oni poza jednością w Wiarze, poza jednością z Cerkwią.

Święty Bazyli Wielki wierzył, że cerkiewna jedność nie jest zwykłą formalnością lecz ważną kwestią istoty, sprawą Wiary, sprawą zbawienia. W swym liście do Ewesian, przekonuje ich aby nie odpadali od jedności z tą częścią Cerkwi która przebywa na fundamencie „zdrowej i niewypaczonej nauki”, gdyż prawidłowa Wiara jawi się podstawą do jedności. Jedność z prawosławnymi oznacza znajdowanie się w „części” sprawiedliwych „w dniu sprawiedliwym Pana naszego Jezusa Chrystusa, gdy przyjdzie On dać zapłatę każdemu z nas wedle uczynków”[1] .

Jedność z heretykami, według nauki św. arcypasterza Bazylego Wielkiego, jest niedopuszczalna gdyż poprzez naruszenie – po części lub w całości – przez nich prawosławnego Wyznania, oni automatycznie odpadają od jedności z Cerkwią.

Będąc jeszcze w godności diakona, ten wielki ojciec i nauczyciel Cerkwi, zerwał w 361 r. jedność z biskupem Cezarei Dianiuszem i oddalił się do pontyjskiej pustyni, nie bacząc na to że darzył tego hierarchę wielkim szacunkiem, i nie bacząc na to że biskup Dianiusz udzielił mu chrztu oraz podniósł do godności diakońskiej. Dlaczego święty od niego się odgrodził? Dlatego, że biskup Dianiusz z powodu słabości swego charakteru podpisał w 360 r. podczas półariańskiego synodu w Konstantynopolu (pod przewodnictwem Akakiusza Cezareo-Palestyńskiego, wyznawcy „jednoistotności”[2]) nieprawosławne wyznanie wiary.

Później, będąc już w godności biskupa, święty Bazyli nie wahał się w zerwaniu starej przyjaźni z przejawiającym arianizm biskupem Sebasty Eustachiuszem , i zerwał wszelakie z nim kontakty. Tłumacząc swą srogą pozycję, pisał że teraz gdy my nie zgadzamy się z tymi którzy są z Eustachiuszem, i unikamy jednomyślnych z nim, sprawiedliwie zostanie nam to wybaczone, gdyż „nic nie jest ważniejsze ponad prawdę i uchowanie się w niej”[3].

29 czerwca 1995 r. w Watykanie, patriarcha Konstantynopola Bartłomiej wraz z papieżem Janem Pawłem II podpisali „Wspólne oświadczenie”. W tym oświadczeniu, jawnie wykładającym naukę wiary, ogłasza się teologię „siostrzanych Kościołów”, teologię (uznania –tłum.) chrztów, możliwość „katolikom i prawosławnym od teraz dawać wspólne świadectwo wiary”, teologię „wspólnej posługi” i perspektywy międzyreligijnego dialogu.

Ten krok, który jawi się zwieńczeniem wielu innych ekumenicznych działań, bez wątpienia jest odpadnięciem od Wiary i przyjęciem oraz  głoszeniem nowego „Wyznania Wiary” – wyznania heretyckiego.

Jak można mieć jedność z patriarchą Bartłomiejem i jednomyślnymi z nim biskupami ekumenistami, którzy jawnie, konsekwentnie i z przekonaniem, tj. nie ze słabości charakteru, odrzucają eklezjologiczną i soteriologiczną wyjątkowość Jednej i Jedynej Cerkwi tj. Prawosławia.

Idąc dalej, jak więc można posiadać jedność (eucharystyczną, modlitewną i administracyjną –tłum.) z ekumenistami, kiedy całkowicie uczestniczą oni w ruchu ekumenicznym i jawią się składowymi jego członkami, jego podstawowych organów, w których wypracowuje się (jak już udowodniono) pewien antyprawosławny dogmatyczny, kanoniczny i moralny „minimalizm”.

Gdyby święty arcypasterz Bazyli Wielki żył dziś, czy miałby jedność z prawosławnymi ekumenistami? Z całą pewnością nie. Ta zasada, którą głosił, posiada wieczny autorytet:

„nic nie jest ważniejsze ponad prawdę i uchowanie się w niej”.

Cyprian I Metropolita Oroposu i Fili

___
* – Tytuł oryginału: „Święty Bazyli Wielki i eklezjologia przeciwstawienia się”, kwartalnik Ὀρθόδοξος Ἐνημέρωσις, № 25, Χ-ΧΙΙ 1997 r.
[1] – Święty Arcypasterz Bazyli Wielki, List 251 „Do Ewesinów” § 4 (PG, 32, 937B-940A)
[2] – Tamże, List 51 do „Wosporia biskupa” (PG, 32, 388C-392A).
[3] – Tamże, List 245 do „Teofila biskupa” (PG, 32, 925BC).

Exif_JPEG_420

Święty arcypasterz Filaret Wyznawca

W dniu 2 lipca gdy przypada pamięć świętego arcypasterza Jana (Maksymowicza, +1966) dokonano otwarcia i oświęcenia nowej praskiej cerkwi pw. św. Aniołów i świętego arcypasterza Filareta Nowego Wyznawcy (Wozniesienkij, +1985).

Uroczystość otwarcia kolejnej parafii związano z corocznym przyjazdem władyki Kelemensa biskupa Gardykijskiego, locum tenes Morawskiej Episkopii Cerkwi Prawdziwych Prawosławnych Chrześcijan Hellady.

Nowa świątynia znajduje po lewobrzeżnej stronie Wełtawy, w starej części Pragi w dzielnicy Smichov. Kamienica w której znajduje się kapliczka mieści się przy przepięknym parku zwanym „Sady Na skalce”.

Dotrzeć do nowej cerkwi dla obcokrajowca nie stanowi większego problemu. Z Dworca tak kolejowego jaki i autobusowego można łatwo tam dojechać metrem, autobusem lub skorzystać z uprzejmości taksówkarzy.

Miejsce na cerkiew ufundowali młodzi ludzie, a dokładniej młodzi małżonkowie, którzy od kilku lat przygotowują się do przyjęcia prawosławia. Remontu pod kierownictwem i przy uczestnictwie ojca Jeremiasza (Cwak) dokonali parafianie którzy do niedawna na nabożeństwa musieli udawać się do dwóch innych oddalonych parafii.

Czytaj dalej…

581_svaty-filaret-novy-vyznavac

Cerkiew Prawdziwych Prawosławnych Chrześcijan Hellady, z Bożą pomocą i z błogosławieństwa władyki Klemensa Gardykijskiego, locum tenes Morawskiej Episkopii, zaprasza na nabożeństwo wyświęcenia nowej cerkwi i parafii w Pradze pw św. Filareta Nowego Wyznawcy (metropolity RZCP). W nabożeństwie wezmą udział czescy duchowni z trzech pozostałych prawdziwie prawosławnych parafii w Republice Czeskiej.

Czytaj dalej…

IMG_40447158474794

Parafianin PAKP-u autorem listu skierowanego do Pan-Soboru w/s obrony praw homoseksualistów.

W trakcie trwania Pan-Soboru w Internecie pojawił się skandaliczny list skierowany do uczestników zebrania na Krecie. List wystosowało Europejskie forum LGBT (homoseksualiści), chcąc tym „zwrócić uwagę zwierzchników oficjalnego prawosławia na istnienie homoseksualnych wiernych i kleru w łonie cerkwi jak i ich trudniejszą pozycję względem pozostałych wiernych”.

Czytaj dalej…

Napisane przez: Martin | 21/06/2016

Dokumenty Pan-Soboru już dawno podpisane.

Uczestnikami Pan-soboru na Krecie dziś był rozpatrywany dokument „Misja Cerkwi Prawosławnej we współczesnym świecie”. Jak się okazuje wspomniany dokument przyjęty w styczniu 2016 r. w Chambesi na Synaksie Zwierzchników został już podpisany przez samych zwierzchników, lub jak w przypadku PAKP-u przez jego pełnomocnika bpa siemiatyckiego Jerzego (Pańkowskiego). Na dokumencie widnieją podpisy patriarchów: moskiewskiego Cyryla, gruzińskiego Eliasza II, bułgarskiego Neofita, oraz metropolity Isaaka przedstawiciela patriarchatu Antiochii.
Nikt ze wspomnianych zwierzchników jak i przedstawicieli danych Cerkwi podpisów tych nie wycofał.

Czytaj dalej…

13423871_10154302767349669_5955673712018555120_n

Poniższy materiał jest dopełnieniem informacji do poprzedniego mego artykułu „Analiza kryzysu Pan-Soboru”.

W poniedziałek (20.06.2016) rozpoczęły się pierwsze obrady 170 z 300 (mających przyjechać) delegatów Pan-Soboru na Krecie. Tak zacne i liczne grono nie przyjechało aby od poniedziałku do piątku, przez 8 godzin dziennie z namaszczeniem podpisywać wcześniej opublikowane i nam już znane dokumenty. Ten czas zostanie poświęcony na podjęcie konkretnych decyzji względem konkretnych spraw problemów światowego prawosławia. Takim problemem jest choćby uregulowanie sprawy rozłamów na Ukrainie. Przypomnijmy że istnieją tam 3 główne jurysdykcje nazywające się ukraińskimi Cerkwiami (Ukraińska Autokefaliczna Cerkiew Prawosławna, Ukraińska Cerkiew Prawosławna Kijowskiego Patriarchatu i Ukraińska Cerkiew Prawosławna Moskiewskiego Patriarchatu).

Czytaj dalej…

Napisane przez: Martin | 19/06/2016

Dlaczego „Prawdziwi Prawosławni”?

FB_IMG_1466360589728

W dwudziestym wieku, na terytorium wszystkich Cerkwi Lokalnych, wśród prawosławnej społeczności powstali ludzie nazywający siebie „prawdzie prawosławnymi”. Skąd wzięło się takie określenie i czy jest ono zgodne z punktu nauki Cerkwi?

Czytaj dalej…

5SRGJIM

Dokument: Wezwanie do Czujności i Wierności „Prawidłowemu Wyznaniu Wiary” Prawdziwych Prawosławnych Cerkwi, podpisany na konferencji w Atenach przez 40 delegatów z całego świata.

Poniżej odsyłacz do tego dokumentu w formacie pdf*:

Wezwanie_PPCh_2016 pdf*

 

 

Wersje dostępne w języku greckim, angielskim, rosyjskim, rumuńskim, serbskim, włoskim, szwedzkim, francuskim, czeskim.

Napisane przez: Martin | 13/06/2016

Analiza kryzysu Pan-Soboru.

11451912

Po raz pierwszy od stu lat światowe prawosławie stoi na granicy rozłamu, a sam Wszechprawosławny Sobór zamiast zamanifestować światu swą jedność obnaża swe wewnętrzne konflikty interesów i wpływów Moskwy i Konstantynopola. Nie od dziś wiadomo że te dwie najsilniejsze swą wielkością i wpływami jurysdykcje zmagają się ze sobą o strefy wpływu i władzy a tym samym o prymat i liderstwo w światowym prawosławiu. Przepychanki te są teraz jeszcze bardziej widoczne w ramach nowej zimnej wojny pomiędzy Federacją Rosyjską a Zachodem.

Jeszcze kilkanaście dni temu wydawało się niemożliwością zatrzymanie ekumenicznej machiny soboru na Krecie. Bilety na samoloty i miejsca hotelowe już wykupione, służba prasowa soboru rozpoczęła akredytację dziennikarzy. Lita uczestników ostatecznie zatwierdzona. Prawosławni czekali rozpoczęcia się soboru.

Czytaj dalej…

Older Posts »

Kategorie